บทที่ 124

ทั้งสามคนหันขวับมามองผม

สีหน้ากึ่งขำกึ่งเอ็นดูของคอนราดบูดลงทันทีที่สบตากับผม ใช่ มันผ่านมาพักใหญ่แล้ว และเราก็ยังไม่กลับไปคุยกันเหมือนเดิม ผมอดคิดไม่ได้ว่าเรื่องระหว่างเราคงเป็นแบบนี้ไปจนกว่าใครสักคนจะลาออกจากที่นี่

“หวัดดี เฮนรี” แบลร์ยิ้มให้ผม

“ว่าไงพวก” ไฆเมพูด

คอนราดยกแก้วขึ้นกรอกหมดในอึกเด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ